| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
दुरुपयुक्तः
durupayuktaḥ
|
दुरुपयुक्तौ
durupayuktau
|
दुरुपयुक्ताः
durupayuktāḥ
|
| Vocative |
दुरुपयुक्त
durupayukta
|
दुरुपयुक्तौ
durupayuktau
|
दुरुपयुक्ताः
durupayuktāḥ
|
| Accusative |
दुरुपयुक्तम्
durupayuktam
|
दुरुपयुक्तौ
durupayuktau
|
दुरुपयुक्तान्
durupayuktān
|
| Instrumental |
दुरुपयुक्तेन
durupayuktena
|
दुरुपयुक्ताभ्याम्
durupayuktābhyām
|
दुरुपयुक्तैः
durupayuktaiḥ
|
| Dative |
दुरुपयुक्ताय
durupayuktāya
|
दुरुपयुक्ताभ्याम्
durupayuktābhyām
|
दुरुपयुक्तेभ्यः
durupayuktebhyaḥ
|
| Ablative |
दुरुपयुक्तात्
durupayuktāt
|
दुरुपयुक्ताभ्याम्
durupayuktābhyām
|
दुरुपयुक्तेभ्यः
durupayuktebhyaḥ
|
| Genitive |
दुरुपयुक्तस्य
durupayuktasya
|
दुरुपयुक्तयोः
durupayuktayoḥ
|
दुरुपयुक्तानाम्
durupayuktānām
|
| Locative |
दुरुपयुक्ते
durupayukte
|
दुरुपयुक्तयोः
durupayuktayoḥ
|
दुरुपयुक्तेषु
durupayukteṣu
|