| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
ब्राह्मणपुत्रकः
brāhmaṇaputrakaḥ
|
ब्राह्मणपुत्रकौ
brāhmaṇaputrakau
|
ब्राह्मणपुत्रकाः
brāhmaṇaputrakāḥ
|
| Vocative |
ब्राह्मणपुत्रक
brāhmaṇaputraka
|
ब्राह्मणपुत्रकौ
brāhmaṇaputrakau
|
ब्राह्मणपुत्रकाः
brāhmaṇaputrakāḥ
|
| Accusative |
ब्राह्मणपुत्रकम्
brāhmaṇaputrakam
|
ब्राह्मणपुत्रकौ
brāhmaṇaputrakau
|
ब्राह्मणपुत्रकान्
brāhmaṇaputrakān
|
| Instrumental |
ब्राह्मणपुत्रकेण
brāhmaṇaputrakeṇa
|
ब्राह्मणपुत्रकाभ्याम्
brāhmaṇaputrakābhyām
|
ब्राह्मणपुत्रकैः
brāhmaṇaputrakaiḥ
|
| Dative |
ब्राह्मणपुत्रकाय
brāhmaṇaputrakāya
|
ब्राह्मणपुत्रकाभ्याम्
brāhmaṇaputrakābhyām
|
ब्राह्मणपुत्रकेभ्यः
brāhmaṇaputrakebhyaḥ
|
| Ablative |
ब्राह्मणपुत्रकात्
brāhmaṇaputrakāt
|
ब्राह्मणपुत्रकाभ्याम्
brāhmaṇaputrakābhyām
|
ब्राह्मणपुत्रकेभ्यः
brāhmaṇaputrakebhyaḥ
|
| Genitive |
ब्राह्मणपुत्रकस्य
brāhmaṇaputrakasya
|
ब्राह्मणपुत्रकयोः
brāhmaṇaputrakayoḥ
|
ब्राह्मणपुत्रकाणाम्
brāhmaṇaputrakāṇām
|
| Locative |
ब्राह्मणपुत्रके
brāhmaṇaputrake
|
ब्राह्मणपुत्रकयोः
brāhmaṇaputrakayoḥ
|
ब्राह्मणपुत्रकेषु
brāhmaṇaputrakeṣu
|