| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
ब्राह्मणप्रसङ्गः
brāhmaṇaprasaṅgaḥ
|
ब्राह्मणप्रसङ्गौ
brāhmaṇaprasaṅgau
|
ब्राह्मणप्रसङ्गाः
brāhmaṇaprasaṅgāḥ
|
| Vocative |
ब्राह्मणप्रसङ्ग
brāhmaṇaprasaṅga
|
ब्राह्मणप्रसङ्गौ
brāhmaṇaprasaṅgau
|
ब्राह्मणप्रसङ्गाः
brāhmaṇaprasaṅgāḥ
|
| Accusative |
ब्राह्मणप्रसङ्गम्
brāhmaṇaprasaṅgam
|
ब्राह्मणप्रसङ्गौ
brāhmaṇaprasaṅgau
|
ब्राह्मणप्रसङ्गान्
brāhmaṇaprasaṅgān
|
| Instrumental |
ब्राह्मणप्रसङ्गेन
brāhmaṇaprasaṅgena
|
ब्राह्मणप्रसङ्गाभ्याम्
brāhmaṇaprasaṅgābhyām
|
ब्राह्मणप्रसङ्गैः
brāhmaṇaprasaṅgaiḥ
|
| Dative |
ब्राह्मणप्रसङ्गाय
brāhmaṇaprasaṅgāya
|
ब्राह्मणप्रसङ्गाभ्याम्
brāhmaṇaprasaṅgābhyām
|
ब्राह्मणप्रसङ्गेभ्यः
brāhmaṇaprasaṅgebhyaḥ
|
| Ablative |
ब्राह्मणप्रसङ्गात्
brāhmaṇaprasaṅgāt
|
ब्राह्मणप्रसङ्गाभ्याम्
brāhmaṇaprasaṅgābhyām
|
ब्राह्मणप्रसङ्गेभ्यः
brāhmaṇaprasaṅgebhyaḥ
|
| Genitive |
ब्राह्मणप्रसङ्गस्य
brāhmaṇaprasaṅgasya
|
ब्राह्मणप्रसङ्गयोः
brāhmaṇaprasaṅgayoḥ
|
ब्राह्मणप्रसङ्गानाम्
brāhmaṇaprasaṅgānām
|
| Locative |
ब्राह्मणप्रसङ्गे
brāhmaṇaprasaṅge
|
ब्राह्मणप्रसङ्गयोः
brāhmaṇaprasaṅgayoḥ
|
ब्राह्मणप्रसङ्गेषु
brāhmaṇaprasaṅgeṣu
|