| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
अभ्यमनवान्
abhyamanavān
|
अभ्यमनवन्तौ
abhyamanavantau
|
अभ्यमनवन्तः
abhyamanavantaḥ
|
| Vocative |
अभ्यमनवन्
abhyamanavan
|
अभ्यमनवन्तौ
abhyamanavantau
|
अभ्यमनवन्तः
abhyamanavantaḥ
|
| Accusative |
अभ्यमनवन्तम्
abhyamanavantam
|
अभ्यमनवन्तौ
abhyamanavantau
|
अभ्यमनवतः
abhyamanavataḥ
|
| Instrumental |
अभ्यमनवता
abhyamanavatā
|
अभ्यमनवद्भ्याम्
abhyamanavadbhyām
|
अभ्यमनवद्भिः
abhyamanavadbhiḥ
|
| Dative |
अभ्यमनवते
abhyamanavate
|
अभ्यमनवद्भ्याम्
abhyamanavadbhyām
|
अभ्यमनवद्भ्यः
abhyamanavadbhyaḥ
|
| Ablative |
अभ्यमनवतः
abhyamanavataḥ
|
अभ्यमनवद्भ्याम्
abhyamanavadbhyām
|
अभ्यमनवद्भ्यः
abhyamanavadbhyaḥ
|
| Genitive |
अभ्यमनवतः
abhyamanavataḥ
|
अभ्यमनवतोः
abhyamanavatoḥ
|
अभ्यमनवताम्
abhyamanavatām
|
| Locative |
अभ्यमनवति
abhyamanavati
|
अभ्यमनवतोः
abhyamanavatoḥ
|
अभ्यमनवत्सु
abhyamanavatsu
|