| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
अविद्यमानता
avidyamānatā
|
अविद्यमानते
avidyamānate
|
अविद्यमानताः
avidyamānatāḥ
|
| Vocative |
अविद्यमानते
avidyamānate
|
अविद्यमानते
avidyamānate
|
अविद्यमानताः
avidyamānatāḥ
|
| Accusative |
अविद्यमानताम्
avidyamānatām
|
अविद्यमानते
avidyamānate
|
अविद्यमानताः
avidyamānatāḥ
|
| Instrumental |
अविद्यमानतया
avidyamānatayā
|
अविद्यमानताभ्याम्
avidyamānatābhyām
|
अविद्यमानताभिः
avidyamānatābhiḥ
|
| Dative |
अविद्यमानतायै
avidyamānatāyai
|
अविद्यमानताभ्याम्
avidyamānatābhyām
|
अविद्यमानताभ्यः
avidyamānatābhyaḥ
|
| Ablative |
अविद्यमानतायाः
avidyamānatāyāḥ
|
अविद्यमानताभ्याम्
avidyamānatābhyām
|
अविद्यमानताभ्यः
avidyamānatābhyaḥ
|
| Genitive |
अविद्यमानतायाः
avidyamānatāyāḥ
|
अविद्यमानतयोः
avidyamānatayoḥ
|
अविद्यमानतानाम्
avidyamānatānām
|
| Locative |
अविद्यमानतायाम्
avidyamānatāyām
|
अविद्यमानतयोः
avidyamānatayoḥ
|
अविद्यमानतासु
avidyamānatāsu
|