| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
उद्धूमायितः
uddhūmāyitaḥ
|
उद्धूमायितौ
uddhūmāyitau
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Vocative |
उद्धूमायित
uddhūmāyita
|
उद्धूमायितौ
uddhūmāyitau
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Accusative |
उद्धूमायितम्
uddhūmāyitam
|
उद्धूमायितौ
uddhūmāyitau
|
उद्धूमायितान्
uddhūmāyitān
|
| Instrumental |
उद्धूमायितेन
uddhūmāyitena
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायितैः
uddhūmāyitaiḥ
|
| Dative |
उद्धूमायिताय
uddhūmāyitāya
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायितेभ्यः
uddhūmāyitebhyaḥ
|
| Ablative |
उद्धूमायितात्
uddhūmāyitāt
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायितेभ्यः
uddhūmāyitebhyaḥ
|
| Genitive |
उद्धूमायितस्य
uddhūmāyitasya
|
उद्धूमायितयोः
uddhūmāyitayoḥ
|
उद्धूमायितानाम्
uddhūmāyitānām
|
| Locative |
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायितयोः
uddhūmāyitayoḥ
|
उद्धूमायितेषु
uddhūmāyiteṣu
|