| Singular | Dual | Plural |
| Nominative |
उद्धूमायिता
uddhūmāyitā
|
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Vocative |
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Accusative |
उद्धूमायिताम्
uddhūmāyitām
|
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Instrumental |
उद्धूमायितया
uddhūmāyitayā
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायिताभिः
uddhūmāyitābhiḥ
|
| Dative |
उद्धूमायितायै
uddhūmāyitāyai
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायिताभ्यः
uddhūmāyitābhyaḥ
|
| Ablative |
उद्धूमायितायाः
uddhūmāyitāyāḥ
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायिताभ्यः
uddhūmāyitābhyaḥ
|
| Genitive |
उद्धूमायितायाः
uddhūmāyitāyāḥ
|
उद्धूमायितयोः
uddhūmāyitayoḥ
|
उद्धूमायितानाम्
uddhūmāyitānām
|
| Locative |
उद्धूमायितायाम्
uddhūmāyitāyām
|
उद्धूमायितयोः
uddhūmāyitayoḥ
|
उद्धूमायितासु
uddhūmāyitāsu
|