| Singular | Dual | Plural |
| Nominativo |
उद्धूमायिता
uddhūmāyitā
|
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Vocativo |
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Acusativo |
उद्धूमायिताम्
uddhūmāyitām
|
उद्धूमायिते
uddhūmāyite
|
उद्धूमायिताः
uddhūmāyitāḥ
|
| Instrumental |
उद्धूमायितया
uddhūmāyitayā
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायिताभिः
uddhūmāyitābhiḥ
|
| Dativo |
उद्धूमायितायै
uddhūmāyitāyai
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायिताभ्यः
uddhūmāyitābhyaḥ
|
| Ablativo |
उद्धूमायितायाः
uddhūmāyitāyāḥ
|
उद्धूमायिताभ्याम्
uddhūmāyitābhyām
|
उद्धूमायिताभ्यः
uddhūmāyitābhyaḥ
|
| Genitivo |
उद्धूमायितायाः
uddhūmāyitāyāḥ
|
उद्धूमायितयोः
uddhūmāyitayoḥ
|
उद्धूमायितानाम्
uddhūmāyitānām
|
| Locativo |
उद्धूमायितायाम्
uddhūmāyitāyām
|
उद्धूमायितयोः
uddhūmāyitayoḥ
|
उद्धूमायितासु
uddhūmāyitāsu
|