| Singular | Dual | Plural |
| Nominativo |
कर्णवर्जितः
karṇavarjitaḥ
|
कर्णवर्जितौ
karṇavarjitau
|
कर्णवर्जिताः
karṇavarjitāḥ
|
| Vocativo |
कर्णवर्जित
karṇavarjita
|
कर्णवर्जितौ
karṇavarjitau
|
कर्णवर्जिताः
karṇavarjitāḥ
|
| Acusativo |
कर्णवर्जितम्
karṇavarjitam
|
कर्णवर्जितौ
karṇavarjitau
|
कर्णवर्जितान्
karṇavarjitān
|
| Instrumental |
कर्णवर्जितेन
karṇavarjitena
|
कर्णवर्जिताभ्याम्
karṇavarjitābhyām
|
कर्णवर्जितैः
karṇavarjitaiḥ
|
| Dativo |
कर्णवर्जिताय
karṇavarjitāya
|
कर्णवर्जिताभ्याम्
karṇavarjitābhyām
|
कर्णवर्जितेभ्यः
karṇavarjitebhyaḥ
|
| Ablativo |
कर्णवर्जितात्
karṇavarjitāt
|
कर्णवर्जिताभ्याम्
karṇavarjitābhyām
|
कर्णवर्जितेभ्यः
karṇavarjitebhyaḥ
|
| Genitivo |
कर्णवर्जितस्य
karṇavarjitasya
|
कर्णवर्जितयोः
karṇavarjitayoḥ
|
कर्णवर्जितानाम्
karṇavarjitānām
|
| Locativo |
कर्णवर्जिते
karṇavarjite
|
कर्णवर्जितयोः
karṇavarjitayoḥ
|
कर्णवर्जितेषु
karṇavarjiteṣu
|