| Singular | Dual | Plural |
| Nominativo |
ब्राह्मणत्वम्
brāhmaṇatvam
|
ब्राह्मणत्वे
brāhmaṇatve
|
ब्राह्मणत्वानि
brāhmaṇatvāni
|
| Vocativo |
ब्राह्मणत्व
brāhmaṇatva
|
ब्राह्मणत्वे
brāhmaṇatve
|
ब्राह्मणत्वानि
brāhmaṇatvāni
|
| Acusativo |
ब्राह्मणत्वम्
brāhmaṇatvam
|
ब्राह्मणत्वे
brāhmaṇatve
|
ब्राह्मणत्वानि
brāhmaṇatvāni
|
| Instrumental |
ब्राह्मणत्वेन
brāhmaṇatvena
|
ब्राह्मणत्वाभ्याम्
brāhmaṇatvābhyām
|
ब्राह्मणत्वैः
brāhmaṇatvaiḥ
|
| Dativo |
ब्राह्मणत्वाय
brāhmaṇatvāya
|
ब्राह्मणत्वाभ्याम्
brāhmaṇatvābhyām
|
ब्राह्मणत्वेभ्यः
brāhmaṇatvebhyaḥ
|
| Ablativo |
ब्राह्मणत्वात्
brāhmaṇatvāt
|
ब्राह्मणत्वाभ्याम्
brāhmaṇatvābhyām
|
ब्राह्मणत्वेभ्यः
brāhmaṇatvebhyaḥ
|
| Genitivo |
ब्राह्मणत्वस्य
brāhmaṇatvasya
|
ब्राह्मणत्वयोः
brāhmaṇatvayoḥ
|
ब्राह्मणत्वानाम्
brāhmaṇatvānām
|
| Locativo |
ब्राह्मणत्वे
brāhmaṇatve
|
ब्राह्मणत्वयोः
brāhmaṇatvayoḥ
|
ब्राह्मणत्वेषु
brāhmaṇatveṣu
|