| Singular | Dual | Plural | |
| Nominativo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिः
brāhmaṇābhyupapattiḥ |
ब्राह्मणाभ्युपपत्ती
brāhmaṇābhyupapattī |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तयः
brāhmaṇābhyupapattayaḥ |
| Vocativo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्ते
brāhmaṇābhyupapatte |
ब्राह्मणाभ्युपपत्ती
brāhmaṇābhyupapattī |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तयः
brāhmaṇābhyupapattayaḥ |
| Acusativo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिम्
brāhmaṇābhyupapattim |
ब्राह्मणाभ्युपपत्ती
brāhmaṇābhyupapattī |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तीः
brāhmaṇābhyupapattīḥ |
| Instrumental |
ब्राह्मणाभ्युपपत्त्या
brāhmaṇābhyupapattyā |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिभ्याम्
brāhmaṇābhyupapattibhyām |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिभिः
brāhmaṇābhyupapattibhiḥ |
| Dativo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तये
brāhmaṇābhyupapattaye ब्राह्मणाभ्युपपत्त्यै brāhmaṇābhyupapattyai |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिभ्याम्
brāhmaṇābhyupapattibhyām |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिभ्यः
brāhmaṇābhyupapattibhyaḥ |
| Ablativo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तेः
brāhmaṇābhyupapatteḥ ब्राह्मणाभ्युपपत्त्याः brāhmaṇābhyupapattyāḥ |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिभ्याम्
brāhmaṇābhyupapattibhyām |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिभ्यः
brāhmaṇābhyupapattibhyaḥ |
| Genitivo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तेः
brāhmaṇābhyupapatteḥ ब्राह्मणाभ्युपपत्त्याः brāhmaṇābhyupapattyāḥ |
ब्राह्मणाभ्युपपत्त्योः
brāhmaṇābhyupapattyoḥ |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तीनाम्
brāhmaṇābhyupapattīnām |
| Locativo |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तौ
brāhmaṇābhyupapattau ब्राह्मणाभ्युपपत्त्याम् brāhmaṇābhyupapattyām |
ब्राह्मणाभ्युपपत्त्योः
brāhmaṇābhyupapattyoḥ |
ब्राह्मणाभ्युपपत्तिषु
brāhmaṇābhyupapattiṣu |