| Singular | Dual | Plural |
| Nominativo |
कर्णकवान्
karṇakavān
|
कर्णकवन्तौ
karṇakavantau
|
कर्णकवन्तः
karṇakavantaḥ
|
| Vocativo |
कर्णकवन्
karṇakavan
|
कर्णकवन्तौ
karṇakavantau
|
कर्णकवन्तः
karṇakavantaḥ
|
| Acusativo |
कर्णकवन्तम्
karṇakavantam
|
कर्णकवन्तौ
karṇakavantau
|
कर्णकवतः
karṇakavataḥ
|
| Instrumental |
कर्णकवता
karṇakavatā
|
कर्णकवद्भ्याम्
karṇakavadbhyām
|
कर्णकवद्भिः
karṇakavadbhiḥ
|
| Dativo |
कर्णकवते
karṇakavate
|
कर्णकवद्भ्याम्
karṇakavadbhyām
|
कर्णकवद्भ्यः
karṇakavadbhyaḥ
|
| Ablativo |
कर्णकवतः
karṇakavataḥ
|
कर्णकवद्भ्याम्
karṇakavadbhyām
|
कर्णकवद्भ्यः
karṇakavadbhyaḥ
|
| Genitivo |
कर्णकवतः
karṇakavataḥ
|
कर्णकवतोः
karṇakavatoḥ
|
कर्णकवताम्
karṇakavatām
|
| Locativo |
कर्णकवति
karṇakavati
|
कर्णकवतोः
karṇakavatoḥ
|
कर्णकवत्सु
karṇakavatsu
|