| Singular | Dual | Plural |
| Nominativo |
उपसंहता
upasaṁhatā
|
उपसंहते
upasaṁhate
|
उपसंहताः
upasaṁhatāḥ
|
| Vocativo |
उपसंहते
upasaṁhate
|
उपसंहते
upasaṁhate
|
उपसंहताः
upasaṁhatāḥ
|
| Acusativo |
उपसंहताम्
upasaṁhatām
|
उपसंहते
upasaṁhate
|
उपसंहताः
upasaṁhatāḥ
|
| Instrumental |
उपसंहतया
upasaṁhatayā
|
उपसंहताभ्याम्
upasaṁhatābhyām
|
उपसंहताभिः
upasaṁhatābhiḥ
|
| Dativo |
उपसंहतायै
upasaṁhatāyai
|
उपसंहताभ्याम्
upasaṁhatābhyām
|
उपसंहताभ्यः
upasaṁhatābhyaḥ
|
| Ablativo |
उपसंहतायाः
upasaṁhatāyāḥ
|
उपसंहताभ्याम्
upasaṁhatābhyām
|
उपसंहताभ्यः
upasaṁhatābhyaḥ
|
| Genitivo |
उपसंहतायाः
upasaṁhatāyāḥ
|
उपसंहतयोः
upasaṁhatayoḥ
|
उपसंहतानाम्
upasaṁhatānām
|
| Locativo |
उपसंहतायाम्
upasaṁhatāyām
|
उपसंहतयोः
upasaṁhatayoḥ
|
उपसंहतासु
upasaṁhatāsu
|