| Singular | Dual | Plural |
| Nominativo |
ब्राह्मणवत्
brāhmaṇavat
|
ब्राह्मणवती
brāhmaṇavatī
|
ब्राह्मणवन्ति
brāhmaṇavanti
|
| Vocativo |
ब्राह्मणवत्
brāhmaṇavat
|
ब्राह्मणवती
brāhmaṇavatī
|
ब्राह्मणवन्ति
brāhmaṇavanti
|
| Acusativo |
ब्राह्मणवत्
brāhmaṇavat
|
ब्राह्मणवती
brāhmaṇavatī
|
ब्राह्मणवन्ति
brāhmaṇavanti
|
| Instrumental |
ब्राह्मणवता
brāhmaṇavatā
|
ब्राह्मणवद्भ्याम्
brāhmaṇavadbhyām
|
ब्राह्मणवद्भिः
brāhmaṇavadbhiḥ
|
| Dativo |
ब्राह्मणवते
brāhmaṇavate
|
ब्राह्मणवद्भ्याम्
brāhmaṇavadbhyām
|
ब्राह्मणवद्भ्यः
brāhmaṇavadbhyaḥ
|
| Ablativo |
ब्राह्मणवतः
brāhmaṇavataḥ
|
ब्राह्मणवद्भ्याम्
brāhmaṇavadbhyām
|
ब्राह्मणवद्भ्यः
brāhmaṇavadbhyaḥ
|
| Genitivo |
ब्राह्मणवतः
brāhmaṇavataḥ
|
ब्राह्मणवतोः
brāhmaṇavatoḥ
|
ब्राह्मणवताम्
brāhmaṇavatām
|
| Locativo |
ब्राह्मणवति
brāhmaṇavati
|
ब्राह्मणवतोः
brāhmaṇavatoḥ
|
ब्राह्मणवत्सु
brāhmaṇavatsu
|